goçik

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî goçik  goçik 
Îzafe goçikê  goçikên 
Çemandî goçikî  goçikan 
Nîşandera çemandî   goçikî  wan  goçikan 
Bangkirin goçiko  goçikino 
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî goçikek  goçikin 
Îzafe goçikekî  goçikine 
Çemandî goçikekî  goçikinan 

Navdêr[biguherîne]

goçikê mirovekî

goçik nêr

  1. (biçûkkirî) Guh.
  2. Guh; organê bihîstinê; herdu beşên leşî yên ku deng pê tên bihîstin. Ev peyv bi taybetî li herêma Dîlokê tê bikaranîn.
    • [Kesekî bi bernavê] ‎"Gundê Qaşan" [ji Elbistanê], sehetxweş ku te behsa "guçik" kir. Ew forma biçûkkirinê yan şîrînkirinê (dîmînutîv) e û ji "gu(h)+çik". Bi giştî di kurmancî de biçûkirin bi "-k, -ik, -ok" e lê carine bi "-çik, -çk" jî dibe. Herwiha balkêş e ku di soranî de jî li hin deveran li cihê peyva normal "gwê" (guh) peyva "gwêçke" (wek "guçik"a we) tê gotin. (Husein Muhammed di koma "Zimanê Kurdî" ya li ser Rûnameyê, 5/2012)
    • Li devera Akrêya başûrê Kurdistanê jî "guçik" e. (Newzad Hirorî di heman komê de)

Bide ber[biguherîne]

Bi soranî[biguherîne]

Werger[biguherîne]