celal

 Binêre herwiha: Celal

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /d͡ʒɛˈlɑːl/
• Kîtekirin: ce·lal

Navdêr

celal n

1. robar, ro, çem
   (bi taybetî yên meyav anku ne kûr)
   • Baranê ava celalê gundî şêlî kir. — (Îbrahîm Remezan Zaxoyî: Ferhenga Pîşkên Kurdî, weşanxaneya Spîrêz, Dihok 2007, r. 34)

Jê

• celalî
• celalîk

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Almanî: Allmacht → de, Erhabenheit → de m
• Îngilîzî: coulee → en, gully → en, nullah → en, ^?lode → en, ^?rillet → en, ^?sike → en, ^?water course

Tirkî

Navdêr

celal

1. mezinayî, gewretî
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. hêrs
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]