şirîk
Bilêvkirin
[biguhêre]Navdêr
[biguhêre]| Tewandina şirîk | |||
|---|---|---|---|
| Zayendên mê û nêr ên binavkirî | |||
| Rewş | Mê (yj.) | Nêr (yj.) | Mê û nêr (pj.) |
| Navkî | şirîk | şirîk | şirîk |
| Îzafe | şirîka | şirîkê | şirîkên |
| Çemandî | şirîkê | şirîkî | şirîkan |
| Nîşandera çemandî | wê şirîkê | wî şirîkî | wan şirîkan |
| Bangkirin | şirîkê | şirîko | şirîkino |
| Zayendên mê û nêr ên nebinavkirî | |||
| Rewş | Mê (yj.) | Nêr (yj.) | Mê û nêr (pj.) |
| Navkî | şirîkek | şirîkek | şirîkin |
| Îzafe | şirîkeke | şirîkekî | şirîkine |
| Çemandî | şirîkekê | şirîkekî | şirîkinan |
şirîk m yan n li gorî maneyê
- Kesa/ê ku li gel kesek yan hin kesên din xwediyê/a tiştekî yan hin tiştan e.
- Giyayê li ser ax, pelên darê, tava li ser serê me jî bûbûn şirîkên bilûrê û pê re distran. — (Mehmed Uzun, Mirina Kalekî Rind, Weşanxana Orfeus, 1987)
- Kesa/ê ku tiştekî li gel kesek din dike.
- Tu jî şirîkê tawanên wî yî. ― Te jî bi wî re yan wek wî tawan kirine.
Ji wêjeya klasîk
[biguhêre]- Herçend bi şikil pasiban im
Emma bi mekan şirîkê wan im«
Min gote wî »ey nikûserencam — (Ehmedê Xanî, Mem û Zîn, ~1692)
Herwiha
[biguhêre]Hevmane
[biguhêre]Jê
[biguhêre]- (lêker) şirîk bûn
- (lêker) şirîk kirin
- (navdêr) şirîkbûn
- (navdêr) şirîkkirin
- (rengdêr) şirîkbûyî
- (rengdêr) şirîkkirî
- şirîkatî
- şirîkî
- şirîkîtî
- şirîktî
Etîmolojî
[biguhêre]Ji erebî شَرِيك (šarīk), têkildarî mişterek, şirîke, şirket.
Werger
[biguhêre]Kategorî:
- Kurmancî
- Bilêvkirina IPAyê bi kurmancî
- Lema bi kurmancî
- Navdêr bi kurmancî
- Navdêrên mê û nêr li gorî maneyê bi kurmancî
- Navdêrên mê bi kurmancî
- Navdêrên nêr bi kurmancî
- Navdêrên bi çend cinsan bi kurmancî
- Jêgirtin bi kurmancî
- Nimûne bi kurmancî
- Ji wêjeya klasîk (kurmancî)
- Peyvên kurmancî ji erebî
- Kontrola wergerê