xwedî

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr 1[biguherîne]

Zayendên mê û nêr ên binavkirî
Rewş Mê (yj.) Nêr (yj.) Mê û nêr (pj.)
Navkî xwedî  xwedî  xwedî 
Îzafe xwediya  xwediyê  xwediyên 
Çemandî xwediyê  xwediyî  xwediyan 
Nîşandera çemandî   xwediyê    xwediyî  wan  xwediyan 
Bangkirin xwediyê  xwediyo  xwediyino 
Zayendên mê û nêr ên nebinavkirî
Rewş Mê (yj.) Nêr (yj.) Mê û nêr (pj.)
Navkî xwediyek  xwediyek  xwediyin 
Îzafe xwediyeke  xwediyekî  xwediyine 
Çemandî xwediyekê  xwediyekî  xwediyinan 

xwedî

  1. kesa tiştek ya / yê wê ye, kesê tiştek ya / yê wî ye
    • Ew xwediyê vî xanî ye. (Ev xanî yê wî ye)
    • Ez ne xwediyatirimpêlê me. (Ew tirimpêl ne ya min e.)
  2. kesa/ê tiştek yan hin tişt hene
    • Ew xwedî zarrok e. (Wî zarrok hene.)
    • Ew ne xwedîmal e. (Ew bêmal e.)

Herwiha[biguherîne]

Hevwate[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

  • lê bûn xwedî
  • lê xwedî derketin
  • xwedî kirin

Ji[biguherîne]

xwe + -dî (hêz, şiyan, karîn, qiwet) ku hevrehên yên din yên kurmancî xwedan, Xwedê, xatûn, xoce, -xwê (xwedî) ne, yên soranî xawen (xwedî, xwedan), xêw (, Xwa, farisî خدا  (Xuda: Xwedê), خواجه (xwace: xoce, birêz, hêja, efendî), hemû ji proto-hindûewropî *swe- (xwe) + *tep- (germ kirin, enerjî danê) ku herwiha serekaniya tav ya kurdî ye jî.

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

xwedî

  1. (şûşeya mirov xwe tê re dibîne) Binêre xodî. (1)