şîş

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈʃiːʃ/
• Kîtekirin: şîş

Navdêr

şîş m

1. şifşe, asinên dirêj û zirav
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Bê murweê dil herişand
  Teşbîhê şîşê lê kişand
  Ker kir ceger xwê lê reşand

Tewandin

Tewandina şîş

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şîş	şîş
Îzafe	şîşa	şîşên
Çemandî	şîşê	şîşan
Nîşandera çem.	wê şîşê	wan şîşan
Bangkirin	şîşê	şîşino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şîşek	şîşin
Îzafe	şîşeke	şîşine
Çemandî	şîşekê	şîşinan

Jê

• şişî
• şîş kirin (lêker)
• şîşkirin (navdêr)
• şîşkirî (rengdêr)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Bide ber

• şûşe

Werger

• Almanî: Spieß → de nêr
• Erebî: ^?سيخ
• Îngilîzî: skewer → en, rod → en, ^?rockshaft, ^?sheesh → en
• Tirkî: şiş → tr