dîn

Ji Wiktionary
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

1. bawerî[biguherîne]

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]

  1. ayîn, bawerî, peristkarî, diyanet, ol,
    bîr û baweriyên mirovan li ser hindê ka dinya û mirov çawan çêbûye û Xwedê yan xweda çawan in û têkiliyên Wî yan wan û mirovan çawan:
    dînê îslamê, dînê fileyan, dînê êzidiyan, dînê zerdeştiyan, dînê cihûyan
Bi alfabeyên din[biguherîne]
Ji[biguherîne]

Peyveke hevpar ya Rojhilata Navîn e., hevreha farisî دين, pehlewî dên, avestayî deêna û belkî sanskrîtî धर्म (dherme-). Peyva "dîn" bi hezaran sal e ku hem di zimanên îranî û hem jî yên samî de heye: avestayî "deêna", pehlewî "dên", akadî "dînu" (di wî zimanî de bi maneya "qanûn"ê). Bi ihtimalek mezin rehê peyvê samî ye lê ji akadî (ku zimanek samî ye) bi rêya zimanek din (belkî elamî) ketiye avestayî û ji avestayî jî ketiye pehlewî û taliyê dîsa li erebî vegeriye. Forma niha ya kurdî/farisî bi ihtimalek mezin bi rêya îslamê ji erebî hatiye wergirtin lê dîroka wê gelek dirêj û hêja ye. Bo peyvek din jî ku pêşî ji zimanên îranî ketiye zimanê erebî û paşî bi forma xwe ya erebî li zimanên îranî vegeriye, binere: birc.

Idiaya Beghyani, ku dibêje "dîn" peyveke hindûewropî ye, bêbingeh e ji ber ku ji bilî zimanên îranî ev peyv di zimanên din yên hindûewropî de peyda nabe. Zimanên îranî jî ew ji zimanên rojhilatî wergirtiye. Gelek berî avestayî ew peyv di zimanên samî de - wek akadî - hatiye bikaranîn.

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

[biguherîne]
Têkildar[biguherîne]
Werger[biguherîne]





2. bêhiş, bêaqil[biguherîne]

rengdêr

Wate[biguherîne]
  1. kesa/ê bêaqil, bêhiş, bêmejî
  2. har, netebitî
Herwiha[biguherîne]
Hevwate[biguherîne]
Ji[biguherîne]

Kurtkirina dêwane, dêwîn, hevreha farisî ديوانه (dîvanê) ji dêw (bi maneya cin) + -ane. Bide ber mecnûn.

[biguherîne]
Werger[biguherîne]





3. bi çavan pê hesîn[biguherîne]

lêker

Baştir:

dîtin