zîfaf

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ziːˈfɑːf/
• Kîtekirin: zî·faf

Navdêr

Tewandina zîfaf
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	zîfaf	zîfaf
Îzafe	zîfafa	zîfafên
Çemandî	zîfafê	zîfafan
Nîşandera çemandî	wê zîfafê	wan zîfafan
Bangkirin	zîfafê	zîfafino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	zîfafek	zîfafin
Îzafe	zîfafeke	zîfafine
Çemandî	zîfafekê	zîfafinan

zîfaf m

1. Nivîna bûkê.

   Hevmane: gerdek

2. Şeva yekem ya piştî zewicînê.

   Hevmane: gerdek

   • Zavayê bi navê Mehdî Eburrehman Ezîz û bûka bi navê Sawên Mistefa Ehmed, di şeva yekê ya daweta xwe de, di şeva zîfafê de ji bo ku di hundur de girtî man û gazdadayî bûn jiyana xwe ji dest dan. — (Netkurd.com, 11/2006)

Etîmolojî

Ji erebî زفاف.

Werger

• Farisî: ^?شب زفاف → fa
• Fînî: häävuode
• Îngilîzî: bridal chamber, nuptial chamber
• Tirkî: zifaf → tr, gerdek → tr