uzir

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: u·zir

Navdêr

uzir m

1. Xwestina lêborînê, daxwaza bexşandinê.

   Hevmane: efû, pardon

   Ez ji ber kêmasiyên xwe uzirê ji we dixwazim.

Ji wêjeya klasîk

• Xerab û serxwoş û mest im
  Mela uzra me meqbûl e
  Ku dilber mahê sîma ye — (Feqiyê Teyran,  , ~1620)

Formên alternatîv

• 'izir
• 'izr
• 'uzir
• 'uzur
• izir
• izr
• uzr
• uzur

Etîmolojî

Ji erebî عُذْر (ʕuḏr).

Jê

• uzir xwestin (lêker)
• uzirxwaz
• uzirxwazî
• uzirxwestin (navdêr)

Werger

• Almanî: Entschuldigung → de m, ^?Vergebung → de m
• Bulgarî: апология → bg m (apologija)
• Endonezyayî: maaf → id
• Erebî: ^?العذرة, ^?العذرى
• Esperantoyî: apologio
• Farisî: اعتذار → fa, عذری ('ozr)
• Ferî: verjurøða
• Fînî: anteeksipyyntö → fi
• Fransî: apologie → fr
• Holendî: verontschuldiging → nl, undskyldning
• Îbranî: התנצלות → he
• Îngilîzî: apology → en, vindication → en, justification → en
• Japonî: 謝罪 → ja (しゃざい, shazai)
• Katalanî: disculpa
• Koreyî: 사과 (sagwa)
• Norwecî: unnskyldning
• Polonî: przeprosiny → pl
• Portugalî: apologia → pt
• Rusî: оправдание → ru (opravdanije)
• Spanî: apología → es
• Tirkî: özür → tr, ^?kusur → tr