umêd

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. hêvî, daxwaz, dawa, xwestek, amanc
  2. awat, mirad, xwezî, tika, bang

Herwiha[biguherîne]

Ji wêjeyê[biguherîne]

Karwanê me wê bighêje war û meqsedê ye
Çerxa felekê herdem bi fetl û ger û dewr e

Çerxa felekê herdem bi fetl û ger û dewran
Hêvî û hawara me di Yezdanê dilovan

Umîd me herdem bi xwe serdarê li Berzan
Wek Tîrêj dibêje: jîn divê kotek û zor e.
(Bilbilê Dilşadî, Seydayê Tîrêj)

Ji[biguherîne]

ji farisî اوميد (ûmîd/ûmêd), hevreha pehlewî omêt, kurmancî hêvî (< hûvî), soranî هيوا (hîwa) - di kurdî de "d" ya dawiya peyvê bi pirranî dikeve û di kurmancî de "m" ya îranî gelek caran dibe "v".

[biguherîne]

Werger[biguherîne]