rêk

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: rêk

Navdêr

Tewandina rêk
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rêk	rêk
Îzafe	rêka	rêkên
Çemandî	rêkê	rêkan
Nîşandera çemandî	wê rêkê	wan rêkan
Bangkirin	rêkê	rêkino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rêkek	rêkin
Îzafe	rêkeke	rêkine
Çemandî	rêkekê	rêkinan

rêk m

1. Cihê ku bo meşînê hatiye edilandin yan avakirin.

   Hevmane: rê, rêya, biçûk, rê, rêç, rêbaz, bor, buhur

   • Ji gundê xwe derdikeve, rêk dide ber xwe û diçe. — (1937, Têmûrê Xelîl Mûradov, Nezerê Mêrxas)
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: رێک

Jê

• rêk kirin (lêker)
• rêkkirin (navdêr)
• rêkkirî (rengdêr)
• rêkxistin (navdêr)

Etîmolojî

Ji rê +‎ -k.

Werger

• Erebî: ^?الأنمط, ^?المنسم, ^?المنكب, ^?النجل, ^?النظام, ^?الواردة
• Farisî: راه → fa
• Îngilîzî: articulated → en, regulable → en, straight → en, compatible → en, equable → en, ^?channel → en, ^?parallel → en, ^?path → en, ^?consistent → en, ^?in order → en, ^?method → en
• Tirkî: tarik → tr, yol → tr

Rengdêr

rêk

1. Rast, dirist, ne xwehr, ne xwar, ne çepûçûr.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]