qewam

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: qe·wam

Navdêr

qewam m

1. Tiştê ku qewimiye yan diqewime.

   Hevmane: bûyer, rûdan, qewimîn

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Jê

• qewimandin
• qewimîn

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]

Bide ber

• qewim

Werger

• Farisî: ضبط صوت → fa
• Tirkî: hâdise → tr, olay → tr, vuku → tr

Anagram

• eqwam