mucîze

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mu·cî·ze

Navdêr

mucîze m

1. nûwaze, keramet, ecêbî, tiştên ecêb yên ku tê bawerkirin ku kesek bi alîkariya Xwedê dike
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. behît^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Tewandin

Tewandina mucîze

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mucîze	mucîze
Îzafe	mucîzeya mucîza	mucîzeyên mucîzên
Çemandî	mucîzeyê mucîzê	mucîzeyan mucîzan
Nîşandera çem.	wê mucîzeyê wê mucîzê	wan mucîzeyan wan mucîzan
Bangkirin	mucîzeyê mucîzê	mucîzeyino mucîzino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mucîzeyek mucîzek	mucîzeyin mucîzin
Îzafe	mucîzeyeke mucîzeke	mucîzeyine mucîzine
Çemandî	mucîzeyekê mucîzekê	mucîzeyinan mucîzinan

Formên alternatîv

• micîze
• mi'cîze
• mu'cîze

Hevmane

• hinêr

Etîmolojî

Ji erebî معجزة

Werger

• Almanî: Wundertat → de, Wunder → de n, Wunderding → de
• Erebî: معجزة → ar
• Farisî: اعجاز → fa
• Fînî: ihme → fi, ihmeteko → fi
• Îngilîzî: miracle → en, marvel → en, wonder → en, prodigy → en, thaumato- → en, mighty work → en
• Tirkî: mucize → tr, keramet → tr, tansık → tr