Here naverokê

maran

Ji Wîkîferhengê

Kurmancî[biguhêre]

Navdêr[biguhêre]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî maran maran
Îzafe marana maranên
Çemandî maranê maranan
Nîşandera çemandî maranê wan maranan
Bangkirin maranê maranino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî maranek maranin
Îzafe maraneke maranine
Çemandî maranekê maraninan

maran

  1. embar, mexzen, depo, kîler
    • Li cem me hem maran û hem jî kîler dihatin gotin. — (Hozanê Bengî ji Serhedê di Koma "Zimanê Kurdî" li ser Rûnameyê de, 11/2012)

Etîmolojî[biguhêre]

Ji ermenî մառան (maṙan) ji aramî ܡܕܢܐ(meddanei)

Werger[biguhêre]

Formeke navdêrê[biguhêre]

maran

  1. 'pirrjimara "mar") Binere: mar

Werger[biguhêre]