leşkir

Kurmancî

Navdêr 1

leşkir m yan n li gorî maneyê, r-ya req

1. kesa/ê ku xizmetên fahîşeyan dikire
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina leşkir

Zayendên mê û nêr ên binavkirî
Rewş	Mê (yj.)	Nêr (yj.)	Mê û nêr (pj.)
Navkî	leşkir	leşkir	leşkir
Îzafe	leşkira	leşkirê	leşkirên
Çemandî	leşkirê	leşkirî	leşkiran
Nîşandera çem.	wê leşkirê	wî leşkirî	wan leşkiran
Bangkirin	leşkirê	leşkiro	leşkirino
Zayendên mê û nêr ên nebinavkirî
Rewş	Mê (yj.)	Nêr (yj.)	Mê û nêr (pj.)
Navkî	leşkirek	leşkirek	leşkirin
Îzafe	leşkireke	leşkirekî	leşkirine
Çemandî	leşkirekê	leşkirekî	leşkirinan

Formên alternatîv

• leşkirr

Jê

• leşkirî
• leşkirîtî
• leşkirtî

Etîmolojî

Ji leş +‎ -kir.

Navdêr 2

leşkir m yan n li gorî maneyê

1. Binêre leşker.