kirar

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ki·rar

Navdêr

kirar m yan n li gorî maneyê

1. (rêzimanî) Kesê yan tiştê ku tiştekî dike.

   Hevmane: subje, kirde, fail

   Di hevoka "Ew nanî dixwe." de "ew" kirar e, "nanî" bireser e û "dixwe" lêker e.

Herwiha

• kiryar

Etîmolojî

Hevreha farsî kirdar. Ji winda bûna tîpa D di nava peyvên farsî de binihêre gendum > genim, dîdar > dîyar.

Werger

• Almanî: Subjekt → de n, ^?Verbum → de m
• Danmarkî: grundled → da n, subjekt → da n
• Endonezyayî: subyek → id
• Erebî: فاعل (fa'il)
• Farisî: آدم کاری → fa
• Fînî: subjekti → fi
• Fransî: sujet → fr m
• Holendî: onderwerp → nl n
• Îngilîzî: subject (grammar), biker → en, performer → en, verb → en
• Îzlendî: frumlag → is n
• Japonî: 主語 → ja (しゅご, shugo)
• Koreyî: 주어 (ju-eo)
• Polonî: podmiot → pl m
• Portugalî: sujeito → pt m
• Rusî: предмет (predmét)
• Sirboxirwatî: subjekat → sh m
• Spanî: sujeto → es m
• Swêdî: subjekt → sv
• Telûgûyî: కర్త (karta)
• Tirkî: fail → tr, özne → tr, süje → tr