eyal

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: e·yal

Navdêr

eyal p

1. zarok, zarrûzêç, keç û kurrên kesekê/î
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. zarok û jin
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: عه‌یال

Herwiha

• 'arz û 'ayal
• 'arz-û-'ayal
• 'arzû'ayal
• 'ayal
• 'erz û 'eyal
• 'erz-û-'eyal
• 'erzû'eyal
• 'eyal
• arz û ayal
• arz-û-ayal
• arzûayal
• ayal
• erz-û-eyal
• erzûeyal

Jê

• bêeyal
• bêeyalî
• bêeyalîtî
• bêeyaltî
• bieyal
• bieyalî
• bieyalîtî
• bieyaltî
• eyaldar
• eyaldarî
• eyaldarîtî
• eyaldartî
• eyaldêr
• eyaldêrî
• eyaldêrîtî
• eyaldêrtî

Têkildar

• ayle

Bide ber

• eyalet

Binere herwiha

• eyar

Etîmolojî

Ji erebî عائِلَة (ʕāʔila).

Werger

• Erebî: ^?عائلة → ar, ^?الحشم → ar, ^?الدجاجة → ar, ^?الزرع → ar, ^?الزملة → ar, ^?السلیخة → ar, ^?الضبنة → ar, ^?الضیزن → ar, ^?متعلقة → ar
• Tirkî: ayal → tr