elîf

 Binêre herwiha: elif, Elif, û Elîf

Kurmancî

Bilêvkirin

•  IPA^(kilîd): /ɛˈliːf/
• Kîtekirin: e·lîf

Navdêr

elîf

elîf m

1. Navê herfa ا di alfabeya erebî de.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ji wêjeya klasîk

• Nazik û ciwan letîfan
  Z'yareta qamet elîfan
  Nefs diket jê nefretê — (Feqiyê Teyran, , ~1620)

Etîmolojî

Ji erebî أليف (elîf), aramî ܐܵܠܲܦ (alef), îbranî אלף (elêf), yûnanî ἄλφα (álpha), hemû ji fenîkî 𐤀 (ʾ) alêf (a) ji (ga, serê gayî)

Werger

• Fransî: alif → fr n
• Îngilîzî: alif → en, alef → en, ^?aleph → en,
• Koreyî: 알리프 (allipeu)
• Tirkî: elif → tr