dilteng

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: dil·teng

Rengdêr

dilteng

1. bêsebr, netebitî, isac, bêzewq

   Birayên wê ew gelek dilteng kir.

2. bêtehemul

   Ew xalê min gelek yê dilteng e.

Ji wêjeya klasîk

• Mexmûr û siyah û mest û bîmar
  Manend-i dihan yarê dilteng
  Nalîn ji reha dilî wekî çeng — (Ehmedê Xanî, Mem û Zîn, ~1692)

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: دلته‌نگ

Jê

• dilteng bûn (lêker)
• dilteng kirin (lêker)
• diltengbûn (navdêr)
• diltengbûyî (rengdêr)
• diltengkirin (navdêr)
• diltengkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji dil +‎ teng.

Werger

• Almanî: düster → de, schwermütig → de, vergrämt → de, gedrückt → de, trübselig → de, unbehaglich → de
• Erebî: ^?الجوي → ar
• Farisî: بیحوصله → fa, بیم ناک → fa, دلگیر → fa, ناشکیبا → fa, دلتنگ → fa
• Îngilîzî: distress → en, disturb → en, downhearted → en, dejected → en
• Tirkî: asabî → tr, efkârlı → tr, sıkıntılı → tr, sıkkın → tr, yüreği dar → tr, ^?bungun → tr, ^?bunlu → tr