dema

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /dɛˈmɑː/
• Deng (Wan)^ⓘ
• Kîtekirin: de·ma

Hoker

dema

1. dema ku
2. gava, vextê

Ji wêjeya klasîk

• Du secde ferd in fi l-hal bibîn ber
  Dema xwiya bin ew qedd û qamet
  Da 'eybê rendan nekî bi badê — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Farisî: زمانی → fa, گاهی → fa
• Îngilîzî: when → en
• Tirkî: zaman → tr, o zaman

Formeke navdêrê

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Îzafe	dema	demên

dema m

1. Rewşa îzafeyî ya yekjimara binavkirî ya dem.

Îngilîziya kevn

Navdêr

dēma n

1. (meslek) dadgêr, hakim

Çavkanî

Ev made ji wergerên dadgêr hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}