dema

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /dɛˈmɑː/

• Deng (Wan):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: de·ma

Hoker

dema

1. dema ku, gava, wextê
   • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

     Du secde ferd in fi l-hal bibîn ber
     Dema xwiya bin ew qedd û qamet
     Da 'eybê rendan nekî bi badê

Etîmolojî

Ji dem +‎ -a

Werger

• Farisî: زمانی → fa, گاهی → fa
• Îngilîzî: when → en
• Tirkî: zaman → tr, o zaman

Formeke navdêrê

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Îzafe	dema	demên

dema m

1. Rewşa îzafeyî ya yekjimara binavkirî ya dem.

Anagram

• Adem, Amed, Meda, adem, amed, emad, made

Îngilîziya kevn

Navdêr

dēma n

1. (meslek) dadgêr, hakim

Çavkanî

Ev made ji wergerên dadgêr hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}