birîndarî

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɘɾiːndɑːˈɾiː/
• Kîtekirin: bi·rîn·da·rî

Navdêr

birîndarî m

1. rewşa ku kesek tê de birîndar e
2. birîn, derd^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Tewandin

Tewandina birîndarî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	birîndarî	birîndarî
Îzafe	birîndariya	birîndariyên
Çemandî	birîndariyê	birîndariyan
Nîşandera çem.	wê birîndariyê	wan birîndariyan
Bangkirin	birîndariyê	birîndariyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	birîndariyek	birîndariyin
Îzafe	birîndariyeke	birîndariyine
Çemandî	birîndariyekê	birîndariyinan

Formên alternatîv

• birîndarîtî
• birîndartî

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Kurmancî
birîn

Proto-hindûewropî
*dʰoréyeti
xwedî bûn

Proto-hindûîranî
*dʰāráyati

Proto-îranî
*dāráyati
xwedî bûn

Farisiya kevn
𐎭𐎠𐎼𐎹𐎫𐎡𐎹 (d-a-r-y-t-i-y)
xwedî bûn

Farisiya navîn
𐫅𐫀𐫢𐫤𐫗 (dʾštn /⁠dāštan⁠/)

Farisî
داشتن (dâštan)
xwedî bûn

Farisî
ـدار (-dar)
-dardeyn.

Kurmancî
-dar
yê tiştek heye

Kurmancî
birîndar

Kurmancî
-î

Kurmancî
birîndarî

Ji birîndar + -î.

Bide ber

• kulekî
• seqetî
• şelî

Werger

• Almanî: Verwundung → de m
• Îngilîzî: injury → en, trauma → en, injuriousness → en
• Tirkî: cerh → tr