bînahî
Xuyakirin
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: bî·na·hî
Navdêr 1
[biguhêre]bînahî m
- dîtin, pêhesîna bi çavan, ronahiya çavan ya dîtinê
- Seher mizgîn bi min pê da
Şukur bînahiya min hat
Û Ye'qûb dîde rewşen bû — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)
- Seher mizgîn bi min pê da
Herwiha
[biguhêre]Etîmolojî
[biguhêre]Bi zaravayên din
[biguhêre]- Zazakî: vînayî m
Werger
[biguhêre]Navdêr 2
[biguhêre]bînahî cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)
- avahî, xanî, bîna
- Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]