şehn

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈʃɛhn/
• Kîtekirin: şehn

Navdêr

şehn m

1. şarj, dagirtin, barkirin (baterî, pîl, patrî û hwd.)
2. şan, şeref, navûdeng, navdarî

Etîmolojî

Ji erebî شحن (şeḧn), hevreha aramî ܫܚܢܐ (şexana)

Werger

• Îngilîzî: load → en, charge → en, filling → en, ^?unreligious → en, ^?honeycomb → en, ^?honey bell
• Tirkî: ^?layık → tr, ^?yaraşma → tr, ^?göre → tr