îxrac

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: îx·rac

Navdêr

îxrac m

1. Ttişt ji welatekî birin welatek dî, (bi taybetî bo firotinê).

   Hevmane: eksport

   Kurdistan dixwaze petrola xwe îxrac bike. (Bifiroşe welatên din)

2. derxistin, derkirin

   Ew ji karê xwe hat îxrackirin.

Tewandin

Tewandina îxrac

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	îxrac	îxrac
Îzafe	îxraca	îxracên
Çemandî	îxracê	îxracan
Nîşandera çem.	wê îxracê	wan îxracan
Bangkirin	îxracê	îxracino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	îxracek	îxracin
Îzafe	îxraceke	îxracine
Çemandî	îxracekê	îxracinan

Formên alternatîv

• ixrac

Dijmane

• îdxal

Jê

• îxrac bûn (lêker)
• îxrac kirin (lêker)
• îxracat
• îxracbar
• îxracbarî
• îxracbarîtî
• îxracbartî
• îxracbûn (navdêr)
• îxracî
• îxrackar
• îxrackarî
• îxrackarîtî
• îxrackartî
• îxracker
• îxrackirin (navdêr)
• îxrackirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî إِخْرَاج (ʔiḵrāj, “derxistin”), têkildarî xaric.

Bide ber

• xerc

Werger

tişt ji welatekî birin welatek dî

• Almanî: Ausfuhr → de m
• Fînî: vienti → fi
• Fransî: exportation → fr
• Îngilîzî: export → en (the act or the product), exportation → en, removal → en
• Îtalî: esportazione → it
• Swêdî: export → sv g, utförsel → sv g
• Tirkî: ihraç → tr