zemîr

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /zɛˈmiːɾ/
• Kîtekirin: ze·mîr

Navdêr

zemîr n

1. wijdan, bext
2. (rêzimanî) cînav, pronav

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1620, Feqiyê Teyran, Dîwan:

  Ji şewqa dîtina saqî
  Zemîra min mucella ye
  Were sofi misliman be

Formên alternatîv

• zamîr

Jê

• bêzemîr
• bêzemîrane
• bêzemîrî
• bêzemîrîtî
• bêzemîrtî
• bizemîr
• zemîrdar
• zemîrdarî

Etîmolojî

Ji erebî ضمير (ḍemîr)

Werger

• Almanî: Pronomen → de m
• Erebî: ضمیر → ar
• Farisî: ضمایر → fa
• Tirkî: adıl → tr, zamir → tr

Anagram

• Remzî, mîrze, remzî