zayend

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /zˤɑːˈjɛnd/
• Deng (Bidlîs)^ⓘ
• Kîtekirin: za·yend

Navdêr

zayend m yan n

1. (rêzimanî) Cudakirineke kelîmeyan wekî nêr, mê, nêtar û giştî ji bo nîşandana paşgir an jî şiklên wan yên din.

   Hevmane: cins, cinsiyet

   • Di nav bêjeyên vê Ferhengokê de herçî bêjeyên ko xudan zayend in, tîpek li ber e. Ew tîp zayendê bêjeyê şanî dide:m. — mê, n. — nêr. — (Hawar, Ferhengoka Hawarê, Ferhengvan, Amadekar: Firat Cewerî, Weşanên Nûdem, cild 2, hj. 27, 1941, sala weşandinê: 1998, r. 696)
2. (purîzm, bi berfirehkirinê, emilandina xelet) Kategorîkirineke însanan wekî jin û mêr, û ya hewyanan wekî mê û nêr li gorî fêmkirina wan a biyolojîk an kulturî.

   Hevmane: cins, cinsiyet

Bikaranîn

Di kovara Hawarê de tenê ji bo maneya rêzimanî bi cinsiyeta nêr tê bikaranîn lê belê dûre di hin ferhengan de cinsiyet bûye mê.

Jê

• zayendî
• zayendmê
• zayendnêr

Etîmolojî

Neolojîzmeke 1941ê ya Kovara Hawarê ji bo maneya "cinsê rêzimanî" ji zayîn +‎ -y- +‎ -end. Bide ber farisî زاینده (zâyandé) partîsîba borî ya زادن (zâdan) ku hevreha zayîn e.

Çavkanî:

Werger

rêziman: kategorîkirina kelîmeyan — binêre cins

kategorîkirina biyolojîk an kulturî — binêre cins