tavî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ta·vî

Navdêr

tavî m

1. Barana xurt û boş.
   • Hevmane: rêjne, pêtî, çiloyî
2. kozik, kolik, senger

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: تاڤی

Ji wêjeyê

• Ji kovana te şîrînê
  Dinalim şubhê goyînê
  
  Dirêjim histirên xwînê
  Wekî taviyêd baranê. — (Melayê Cizîrî)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Almanî: Regenguß → de
• Erebî: مطر غزير, انهمار, ^?النضخة
• Farisî: رگبار → fa, درشت باران
• Îngilîzî: downpour → en, rainfall → en, rain shower → en
• Tirkî: mevzi → tr, sağanak → tr, boğanak → tr, sağnak → tr

Rengdêr

Rojeke tavî.

tavî

1. Hewaya ne ewrî û ne baranî ku tav lê dixe.

Etîmolojî

Ji tav +‎ -î.

Werger

• Farisî: خورشیدی → fa
• Îngilîzî: sunny → en, ^?sunshiny → en, ^?sunniness → en
• Tirkî: güneşli → tr