seyah

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: se·yah

Navdêr

seyah m yan n li gorî maneyê

1. Kesa/ê ku digere (bo zewqê, ne bo kar yan ji mecbûrî).

   Hevmane: rêving, rêwî, geştyar, geryar, gerok, turîst

   • Di weqta hukumeta wî dane ji Frenkistanê mirofekî seyah ji boy seyr û temaşeya Hind û Îranê... — (2010, Mele Mehmûdê Bazîdî, Cami’eya Riseleyan û Hikayetan Bi Zimanê Kurmancî , Lîs, çapa 1ê, r. 123, ISBN 978-605-5683-27-6)

Formên alternatîv

• seyyah
• seyyahe

Têkildar

• seyahet
• seyahî

Etîmolojî

Ji erebî سَيَّاح (sayyāḥ).

Werger

• Almanî: Tourist → de m, Vergnügungsreisender m, Vagabund → de m
• Fînî: turisti → fi, matkailija → fi
• Fransî: touriste → fr m
• Holendî: toerist → nl m, toeriste → nl m
• Îngilîzî: tourist → en, vacationist → en, wandering → en
• Îtalî: turista → it mê / nêr
• Polonî: turysta → pl m
• Rusî: турист → ru (turist)
• Skotî: neach-turais mê / nêr
• Spanî: turista → es mê / nêr
• Swêdî: turist → sv g
• Tirkî: turist → tr, gezgin → tr, gezici → tr, gezmen → tr, seyyah → tr