sefîr

 Herwiha binêre: sefir û şefir

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: se·fîr

Navdêr

sefîr cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. Dîplomata/ê serekî ya welatekî li welatek din; nûnera/ê serekî yê dewletekê li dewletek din.

   Hevmane: balyoz, ambasador

Nêzîk

• konsol

Jê

• sefîrî
• sefîrtî

Têkildar

• sefaret

Etîmolojî

Ji erebî سَفِير (safīr).

Bide ber

• wezîr
• gizîr

Herwiha binêre

• sefar

Werger

• Almanî: Botschafter → de m, Gesandter → de m
• Farisî: سفیر → fa
• Fînî: konsuli → fi
• fînî: suurlähettiläs
• Holendî: ambassadeur → nl
• Îngilîzî: ambassador → en
• Tirkî: balyoz → tr, büyükelçi → tr, elçi → tr
• swêdî: ambassadör

Anagram

• resîf