Here naverokê

mifte

Ji Wîkîferhengê

Kurmancî[biguhêre]

Navdêr[biguhêre]

mifte

  1. kilîl, kilîd, vekerk

Ji wêjeya klasîk[biguhêre]

  • Ger bipirsit carekê xatûn li halê suxteyî
    Qufl û zincîr dê vebin bê ism û dest û mifte ye
    Bend û zincîr dê vebin curhên di kul dê xweş bikit
     — (Melayê CizîrîDîwana Melayê Cizirî~1640)

Etîmolojî[biguhêre]

Deyn ji erebî مفتح(mufteh, veker), ji reha فتح(feth, vekirin). Hevreha fetih, fetihandin. Ne têkilî mift (belaş).

Werger[biguhêre]