mezûn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

mezûn

  1. destûrdar, destûdayî, izindayî, îcazedayî,
    kesa/ê ku destûra anku izina kirina tiştekî heye
    • Wan nîne bi kes çu rufq û rehmet
      Me'zûn bike terreyê di terrar
      Da hukim bikin li şah û xundkar
      (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)
  2. derçûyî, xerîc, perwerdekirî,
    kesa/ê ku biserketî fêrgehek qedandiye

Bide ber[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji erebî مأذون(maˀḏūn).

Bikaranîn[biguherîne]

[biguherîne]

Werger[biguherîne]