mani

 Binêre herwiha: manî

Tirkî

Navdêr

mani

1. manî, asteng, kend, kosp, kelem, çurtim
2. (edebiyat) qewlerk, dûrik, manî (cureyekî şiîra gelerî ya bi qafiye)

Etîmolojî

Bi maneya manî asteng: ji osmanî مانع (mani'), ji erebî مَانِع‎ (māniʕ).

Bi maneya cureyekî şiîra gelerî ji erebî معانٍ (maˁāni, “gotinên bimane, vecîze”).