mûr

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mûr

Rengdêr

mûr, r-ya req

1. rûyê xwe tirş kirin, rûyê xwe sar kirin, rûsar, rûtirş, mirûto, ne bişoş, ne rûken
   • Tijî mar e tijî mûr e
     Qewî teng e qewî kûr e — (Feqiyê Teyran, , ~1620)

Herwiha

• mûrr

Jê

• mûr bûn
• mûr kirin
• mûrbûn
• mûrbûyî
• mûrî
• mûrkirin
• mûrkirî

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Almanî: bärbeißig → de, unfreundlich → de
• Farisî: ساکت ترشرو → fa
• Îngilîzî: unsociable → en
• Tirkî: sessiz → tr, suskun → tr, sakin → tr

Navdêr 1

mûr n

1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

   Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Tirkî: surat → tr, asık suratlı → tr

Navdêr 2

mûr n

2. (zoolojî) Guhartoyeke mûrî.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• mor