kurmanc

Kurmancî

Bilêvkirin

•  IPA^(kilîd): /kɵɾˈmʌːnd͡ʒ/
• Kîtekirin: kur·manc

Navdêr

Tewandina kurmanc
Zayendên mê û nêr ên binavkirî
Rewş	Mê (yj.)	Nêr (yj.)	Mê û nêr (pj.)
Navkî	kurmanc	kurmanc	kurmanc
Îzafe	kurmanca	kurmancê	kurmancên
Çemandî	kurmancê	kurmancî	kurmancan
Nîşandera çemandî	wê kurmancê	wî kurmancî	wan kurmancan
Bangkirin	kurmancê	kurmanco	kurmancino
Zayendên mê û nêr ên nebinavkirî
Rewş	Mê (yj.)	Nêr (yj.)	Mê û nêr (pj.)
Navkî	kurmancek	kurmancek	kurmancin
Îzafe	kurmanceke	kurmancekî	kurmancine
Çemandî	kurmancekê	kurmancekî	kurmancinan

kurmanc m yan n li gorî maneyê, k-ya nerm, r-ya nerm

1. Kurdên ku bi kurmancî dipeyivin.
   • Wê kêlîkê zarokên ku li sikakê li eydê digeriyan erîşî şekirên qul-qûlî û yên di nava qesebên zêrînî de kirin. Zarokê bajariyan wan rojan av li zarokên kurmancan venedixwarin. — (2010, Arjen Arî, Bîhoka Li Pişt Sînor, Avesta, r. 41)
2. Kurd, hemû kurd.
   • Mın ev nıvîsî ne jıbo sahıb rewacan
     Belkî jıbo bıçûkêd Kurmancan — (1692, Ehmedê Xanî, Amadekar: M. E. Bozarslan, Mem û Zîn, Gün Yayınları, sala weşandinê: 1968, r. 16)
   • هدنی صلواتن همی
     لرسولی مه ای امی
     کو بونه پیروی د وی
     عرب و عجم و کرمانج و رومی — (1683, Ehmedê Xanî, Nûbihara biçûkan)

     Hindî ṣelewat in hemî
     Li resûlê me ê ummî
     Ku bûne peyrewê di wî
     ʿEreb û ʿecem û kirmanc û romî

   • Da xelq-i nebêjitin ko Ekrad
     Bêmeʿrîfet in, bêeṣl û bunyad
     Enwaʿê milel xudankitêb in
     Kirmanc-i tenê di bêḥesêb in — (1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn)

Herwiha

• kirmanc

Jê

• kurmancî
• kurmancîtî

Bide ber

• feylî
• goran
• kelhur
• soran
• zaza

Etîmolojî

Hevreh bi soranî u Xwarîn کرمانج (kirmanc, “Kurdê neêlî ê gundî”). Para pêşîn aşkera Kurd e, u manc jî ihtimal bibe Mad. Mehna "Kurd" li dewrana klasîk a Îranî bi mehna terzeke jiyanê bi kar dihat, wek koçer u şivan u xwedî-heywanên li ser çiyan, îcar Kurmanc ihtimal bi ramana Madên Kurd (Madên koçer ên eşîrî ên ser Zagrosan) li kar bû. Bide ber ermenî մար (mar, “Mad”) ku di çaxên navîn da ji Kurdan ra dihate gotin. Guherrîna dengî wek Mad > Mand (zêdebûna -n- di Kurmancî da berbelav e, bide ber tanc, fersend...) > Manc (-nd- > -nc- wek li gazinc). Yan jî dibe ku bi têkeliya devera Kerman, wek pêşînên Kurmancan di çaxên navîn da ji wir hatin, bide ber navê şehrê Kirmaşan.

Guhartoyên din wekî "kurdmanc, kirmanc, kumanc" jî berê peyda dibûn lê niha kêm e. Kirmanc a Zazakî ji Kurmancî ye.

Berhevdanên li gel gotina tirkmen bêbinyat in hemin wiya esleke bi temamî cihê heye. Nê dibe ku kirdaskî beraqil bibe.

Werger

• Almanî: Kurmandsch
• Erebî: كرمانج
• Farisî: کرمانج
• Fransî: Kurmandj → fr
• Îngilîzî: Kurmanj