komek

Kurmancî

Hoker

komek, k-ya req, k-ya nerm

1. (Deştî) Nîşana zêdebûn an jî ji hedê derbûna tiştekî.

   Hevmane: pêşek, lodek, dinyayek, qiyametek, ecêbek, birek

   Me komek alav ji dikanê kişandin.

   • Ji ber wê jî li mala wan komek pirtûk hebûn. — (Sadiq Ûskan, Gurê Manco, Wardoz, 2024, ISBN 978-605-2003-50-3)
   • (...) komek zar û zêçên wî li wir çêbûbûn. — (Ciwanmerd Kulek, Zemanekî li Sê Welatan, Pall, 2025, ISBN 978-625-98311-5-2)

Etîmolojî

Ji kom +‎ -ek.

Werger

• Tirkî: bir sürü → tr

Navdêr 1

Tewandina komek
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	komek	komek
Îzafe	komeka	komekên
Çemandî	komekê	komekan
Nîşandera çemandî	wê komekê	wan komekan
Bangkirin	komekê	komekino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	komekek	komekin
Îzafe	komekeke	komekine
Çemandî	komekekê	komekinan

komek m

1. hevok, cumle

Bi tîpan kît û bi kîtan bêje bi hev dikevin, û gava çend bêje bi awakî manadar digehin hev ji wan komek çêdibe. — (1994, C.A. Bedirxan, Bingehên Gramera Kurdmancî, Nûdem, çapa 1ê, r. 15)

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: كۆمه‌ك

Etîmolojî

Ji kom +‎ -ek.

Navdêr 2

komek m

2. (Xorasan) alîkarî, harîkarî, misaede

Bikaranîn

• Bi taybetî di kurdiya Rojhilatê Kurdistanê û Xorasanê de

Etîmolojî

Ji soranî کۆمه‌ک (komek) yan farisî کمک (komek) ji zimanên tirkîkî, bo nimûne ji azerî kömək, hevreha ozbekî koʻmak, qazaxî көмек (kömek), yakûtî көмө (kömö), başkîrî күмәк (kümäk)...

Formeke navdêrê

Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	komek	komin

komek

1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kom.