kaplamak

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

kaplamak

  1. rû girtin
  2. girtin, wergirtin, hefidandin, îstila kirin
    • bulutlar gökyüzünü kapladı
      ewran rûyê asîman girt
  3. dor lê girtin, rapêçandin
    • evin etrafını çam ağaçları kaplamış
      derdora xanî darê çaman girtiye
  4. rû kirin, rû kişandin
    • yorgan kaplamak
      rû girtin lihê
  5. hildan (li cihekî belav bûn û xistin bin bandora xwe)
    • her tarafı kar kaplamış
      her derê berf girtiye
  6. dewisandin, pêdews kirin
  7. girtin (gava tiştek dikeve ser tiştekî û wî dike bin xwe)
    • dudaklarının üstünü siyah bıyıkları kaplamıştı
      simbêlê wî yên reş lêva wî ya jorê hemû girtibû
  8. rûkêşk kirin (di xiratiyê de)
  9. tamdayî kirin, kil dan (gava ku madenek bi rêbazên kimyewî bi madeneke din bê tamdayîkirin)
  10. (mec) belav bûn
    • ünü cihanı kapladı
      nav û denge wê li cîhanê belav bû
  11. tije bûn
  12. kiras kirin, kiras kişandin, rûkêşk kirin (bi taybetî ji bo diranan)
    • dişlerini kaplama yaptı
      diranên xwe kiras kirine
  13. qab kirin (wekî qabkirina pirtûkan)