kaplamak

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

kaplamak

  1. rû girtin
  2. girtin, wergirtin, hefidandin, îstila kirin
    bulutlar gökyüzünü kapladı
    ewran rûyê asîman girt
  3. dor lê girtin, rapêçandin
    evin etrafını çam ağaçları kaplamış
    derdora xanî darê çaman girtiye
  4. rû kirin, rû kişandin
    yorgan kaplamak
    rû girtin lihê
  5. hildan (li cihekî belav bûn û xistin bin bandora xwe)
    her tarafı kar kaplamış
    her derê berf girtiye
  6. dewisandin, pêdews kirin
  7. girtin (gava tiştek dikeve ser tiştekî û wî dike bin xwe)
    dudaklarının üstünü siyah bıyıkları kaplamıştı
    simbêlê wî yên reş lêva wî ya jorê hemû girtibû
  8. rûkêşk kirin (di xiratiyê de)
  9. tamdayî kirin, kil dan (gava ku madenek bi rêbazên kimyewî bi madeneke din bê tamdayîkirin)
  10. (mecazî) belav bûn
    ünü cihanı kapladı
    nav û denge wê li cîhanê belav bû
  11. tije bûn
  12. kiras kirin, kiras kişandin, rûkêşk kirin (bi taybetî ji bo diranan)
    dişlerini kaplama yaptı
    diranên xwe kiras kirine
  13. qab kirin (wekî qabkirina pirtûkan)