erre

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: e·rre

Navdêr

erre m

1. (Xorasan) mişar, birrek, biçixeh
   • Da dil nedin azarê çerx
     Ev erreya jehrîdidan
     Min jê di dil danin sinan — (Melayê Cizîrî (~1640), Dîwan)

Tewandin

Tewandina erre

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	erre	erre
Îzafe	erreya erra	erreyên errên
Çemandî	erreyê errê	erreyan erran
Nîşandera çem.	wê erreyê wê errê	wan erreyan wan erran
Bangkirin	erreyê errê	erreyino errino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	erreyek errek	erreyin errin
Îzafe	erreyeke erreke	erreyine errine
Çemandî	erreyekê errekê	erreyinan errinan

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Baskî

Lêker

erre

1. şewitîn, sotin

Çavkanî

Ev made ji wergerên şewitîn hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}