behrîn

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɛhˈɾiːn/
• Kîtekirin: beh·rîn

Lêker

behrîn negerguhêz

1. Beecîn, behicîn, bihecîn, behrînî, nalîn, qîrîn.

Tewîn

-behr-

Etîmolojî

Ji behr +‎ -în.

Werger

• Farisî: دق کردن → fa, فریاد کشیدن
• Tirkî: bağırış çağırış → tr, ^?bağırmak → tr, ^?bağırma → tr

Navdêr

Tewandina behrîn
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	behrîn	behrîn
Îzafe	behrîna	behrînên
Çemandî	behrînê	behrînan
Nîşandera çem.	wê behrînê	wan behrînan
Bangkirin	behrînê	behrînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	behrînek	behrînin
Îzafe	behrîneke	behrînine
Çemandî	behrînekê	behrîninan

behrîn m

1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

   Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]