şerîf

Kurmancî

Rengdêr

şerîf

1. bişeref, binamûs, birûmet
   • Lew şerîf in Zemzem û rukn û meqam
     Sellî ya Rebbî 'ela xeyr-il wera — (Mela Hesenê Bateyî, Mewlûda Kurdî, ~1720)

Jê

• şerîfî
• şerîfîtî
• şerîftî

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?], têkildarî şeref.

Werger

• Erebî: شريف
• Fînî: kunniallinen → fi
• Îngilîzî: honest → en, (emerîkî:) honorable, (brîtanî:) honourable

Navdêr

şerîf cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. polîs (bi taybetî li welatin îngilîzîziman)
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Jê

• şerîfî
• şerîfîtî
• şerîftî

Etîmolojî

Ji îngilîzî sheriff.

Werger

• Fînî: sheriffi → fi, poliisi → fi
• Îngilîzî: sheriff → en