rijîn

Ji Wiktionary

Tabloya Naverokê 1 Kurdî 1.1 Wate 1.2 Herwiha 1.3 Bide ber 1.4 Tewîn 1.5 Têkildar 1.6 Jê

[biguherîne] Kurdî

lêker
navdêr, mê

[biguherîne] Wate

1. av (ji amanekê yan zerfekê) ketin:
   Hişyar be, ava te nerije!
   Nok ji tûrikê kun dirijin.
2. bi kom hatin yan çûn, gelek bi hev re hatin yan çûn:
   Gel rijî kuçe û kolanan.
3. xwîn rijîn: (mirov) birîndar bûn yan hatin kuştin:
   Di şerrî de gelek xwîn rijî.

[biguherîne] Herwiha

• rijan
• rijhan
• rijhîn
• rijihan
• rijihîn
• rijiyan
• rijîyan
• rijyan

• rişan
• rişhan
• rişhîn
• rişihan
• rişihîn
• rişiyan
• rişîn
• rişîyan
• rişyan

[biguherîne] Bide ber

• rizîn

[biguherîne] Tewîn

Lêker:

• -rij-

[biguherîne] Têkildar

• rijandin
• rêtin

[biguherîne] Jê

• rijiyayî
• rijî (2)
• rijok
• rijokî