mane

Kurdî

1. wate

navdêr, mê

Wate

1. wate, gotinên diyar dikin ka peyvek yan tiştek çi ye:
   - Maneya peyva "baran" çi ye?
   - Ava ji ewran tê ye.
   Maneya wê çi ye ku ew dibêjin ew aciz bûne?
   - Ew e ku ew ne razî ne.
2. anku, wate, bi gotinek din:
   Ez naçim mane ez dê li vir bimînim.
3. bahane, hêcet, hincet

Herwiha

• mana
• me'na
• me'ne
• mehna
• mehne
• meĥna
• meĥne

Hevwate

• wate
• anku

Ji

ji erebî معناٍ (me'na)

Jê

• bêmane
• bêmanetî
• bêmaneyî
• bimane
• bimanetî
• bimaneyî
• manedar
• manedarî
• maefire
• mandefirehî
• maneteng
• manetengî

2. man (tewandî)

lêker

Wate

1. formek tewandî ye ji lêkera man:
   Ew li kû mane?

Werger

elmanî: Bedeutung → de