spehîtî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: spe·hî·tî

Navdêr

spehîtî m

1. bedewî, delalî, xweşikî, rindî, ciwanî, hisn, cemalî,
   spehîbûn, taybetmendiya kesên yan tiştên spehî
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. delalbûn, cemal^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Tewandin

Tewandina spehîtî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	spehîtî	spehîtî
Îzafe	spehîtiya	spehîtiyên
Çemandî	spehîtiyê	spehîtiyan
Nîşandera çem.	wê spehîtiyê	wan spehîtiyan
Bangkirin	spehîtiyê	spehîtiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	spehîtiyek	spehîtiyin
Îzafe	spehîtiyeke	spehîtiyine
Çemandî	spehîtiyekê	spehîtiyinan

Etîmolojî

Ji spehî +‎ -tî.

Werger

• Erebî: جمال → ar, حلا, حلاوة
• Farisî: خوشگلی → fa, زیبایی → fa, قشنگی → fa
• Fînî: kauneus → fi
• Îngilîzî: beauty → en
• Tirkî: cemal → tr, görk → tr, güzellik → tr, letafet → tr