bedewî

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɛdɛˈwiː/
• Kîtekirin: be·de·wî

Navdêr 1

bedewî m

1. Delalbûn; taybetmendiya kesên yan tiştên delal.

   Hevmane: spehîtî, delalî, xweşikî, rindî, ciwanî, hisn, cemalî

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Qedrek hal ko nebit şubhetê her qal-i çi hez
  Bedewî pak-i çi kit feshetê meydan ko nebit
  Mustemi' guh nedirit mutrib û qewwal-i çi hez

Tewandin

Tewandina bedewî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bedewî	bedewî
Îzafe	bedewiya	bedewiyên
Çemandî	bedewiyê	bedewiyan
Nîşandera çem.	wê bedewiyê	wan bedewiyan
Bangkirin	bedewiyê	bedewiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bedewiyek	bedewiyin
Îzafe	bedewiyeke	bedewiyine
Çemandî	bedewiyekê	bedewiyinan

Formên alternatîv

• bedewîtî (1)
• bedewtî

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Erebî
بَديع (/⁠bedî‘⁠/)
spehî

Kurmancî
bedew

Kurmancî
-î

Kurmancî
bedewî

Ji bedew + -î.

Werger

• Erebî: جمال → ar, ^?بدوي → ar
• Farisî: بدوی → fa, ^?جمال → fa, ^?خوشگلی → fa, ^?زیبایی → fa, ^?زیبایی → fa, ^?قشنگی → fa
• Fînî: kauneus → fi
• Îngilîzî: beauty → en, ^?pulchritude → en
• Tirkî: bedii → tr, güzel duyu → tr, güzellik → tr, hüsün → tr, yakışıklılık → tr, ^?parlakça, ^?latafet

Navdêr 2

bedewî m

1. erebên koçer

Formên alternatîv

• bedû

Etîmolojî

Ji erebî بَدَوِيّ‎ (badawiyy).

Werger

• Erebî: بَدَوِيّ‎ → ar (badawiyy)
• Fînî: beduiini → fi
• Fransî: Bédouin → fr
• Îngilîzî: bedouin → en
• Tirkî: bedevi → tr