rûbar

 Herwiha binêre: Rûbar

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ruːˈbɑːɾ/
• Kîtekirin: rû·bar

Navdêr

rûbar n

1. Guhartoyeke robar.
   • 2002, Serdar Roşan, Dara gozê, Weşanxaneya Nefel:

     […] pez nikare ji rûbar derbas bibe […]

   • 1996, Sidqî Hirorî, Kurê Zinarê Serbilind, Stokholm: Weşanên Nûdem:

     […] ya dimîne jî dê di riya xwe de berdin nav rûbarî, bila masî jî bi xêra wê derewê têr bixwun.

   • 1989, Mehmed Uzun, Siya Evînê, Wêşanxana Orfeus:

     Meriv di nav wextê de dijî, di rûbara wextê de diherike.

   • 1986, Egîdê Xudo, Dê û Dêmarî, Weşanên Nûdem, di 1995 de hate weşandin:

     […] Cemal îdî ne li rûbarê dinyayê ye.

Tewandin

Tewandina rûbar

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rûbar	rûbar
Îzafe	rûbarê	rûbarên
Çemandî	rûbarî	rûbaran
Nîşandera çem.	wî rûbarî	wan rûbaran
Bangkirin	rûbaro	rûbarino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rûbarek	rûbarin
Îzafe	rûbarekî	rûbarine
Çemandî	rûbarekî	rûbarinan

Anagram

• abrrû

Soranî

Navdêr

rûbar

1. robar, çem