oturmak

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

oturmak

  1. rûniştin, niştin, daniştin, rûnê kirin
    gel kürsiye otur were li ser kursî rûne
  2. çûç kirin (di zimanê zarokan de)
  3. rûniştin (mana li cihekî)
    bir saate yakındır burada oturuyorum nêzî saetekê ye ku ez li virê rûdinim
  4. lê rûniştin (lê hatin, lê şikîn)
    ceket üstüne tam oturdu saqo tam li serê rûnişt
  5. man (li cihekî bi cih bûn, lê îkamet kirin)
    uzun yıllardan beri biz bu mahallede oturuyoruz ji zûde ye ku em li vê taxê rûdinin
  6. sekinin (betal wetal ji xwe re rûniştin)
    böyle oturacağınıza çalışın heta ku hûn wisa betal wetal rûdinin ji xwe re bixebitin
  7. çûn xwarê (ji bo rewşa hilweşîn û hedimîna avahî û axê)
    burada toprak on santim oturmuş li virê erd deh santîm rûniştiye
  8. tevî bûn, tevî (yekî) man) , tevî () sekinin, li ba () sekinîn
    ben annenle oturmam, ayrı ev isterim ez tevî diya te namînim, maleke cihê dixwazim
  9. wexta (tiştekî) bûn
    şimdi sofraya oturma saati niha wexta xwarinê ye
  10. li serê rûniştin
    bu ev bize pahalıya oturdu ev xanî li ser me pir biha rûnişt
  11. rûniştin
    valilik makamına oturdu li meqamê parêzgariyê rûnişt
  12. rast bûn, qebûl bûn
    bu yeni adetler toplumumuzda kolay kolay oturmaz ev sêr û adêtên nû wisa bi hêsanî di civaka me de rast nabin
  13. ketin cih
    uydu yörüngeye oturdu peyk kete rêgehê
  14. çûn binî (ji bo çûna binî ya durd û telpa şileyan)
    çayın totusu dibe oturdu telpa çayê rûnişt
  15. rûniştin (li ser qeysekê man, li ser rewşekê man)
    susup yerime oturamazdım min nikaribû dengê xwe nekira û li cihê xwe rûniştama
  16. tê de bûn
    evinizde kum oturuyor? kî di xaniyê we de ye?