oturmak

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

oturmak

  1. rûniştin, niştin, daniştin, rûnê kirin
    • gel kürsiye otur were li ser kursî rûne
  2. çûç kirin (di zimanê zarokan de)
  3. rûniştin (mana li cihekî)
    • bir saate yakındır burada oturuyorum nêzî saetekê ye ku ez li virê rûdinim
  4. lê rûniştin (lê hatin, lê şikîn)
    • ceket üstüne tam oturdu saqo tam li serê rûnişt
  5. man (li cihekî bi cih bûn, lê îkamet kirin)
    • uzun yıllardan beri biz bu mahallede oturuyoruz ji zûde ye ku em li vê taxê rûdinin
  6. sekinin (betal wetal ji xwe re rûniştin)
    • böyle oturacağınıza çalışın heta ku hûn wisa betal wetal rûdinin ji xwe re bixebitin
  7. çûn xwarê (ji bo rewşa hilweşîn û hedimîna avahî û axê)
    • burada toprak on santim oturmuş li virê erd deh santîm rûniştiye
  8. tevî bûn, tevî (yekî) man) , tevî () sekinin, li ba () sekinîn
    • ben annenle oturmam, ayrı ev isterim ez tevî diya te namînim, maleke cihê dixwazim
  9. wexta (tiştekî) bûn
    • şimdi sofraya oturma saati niha wexta xwarinê ye
  10. li serê rûniştin
    • bu ev bize pahalıya oturdu ev xanî li ser me pir biha rûnişt
  11. rûniştin
    • valilik makamına oturdu li meqamê parêzgariyê rûnişt
  12. rast bûn, qebûl bûn
    • bu yeni adetler toplumumuzda kolay kolay oturmaz ev sêr û adêtên nû wisa bi hêsanî di civaka me de rast nabin
  13. ketin cih
    • uydu yörüngeye oturdu peyk kete rêgehê
  14. çûn binî (ji bo çûna binî ya durd û telpa şileyan)
    • çayın totusu dibe oturdu telpa çayê rûnişt
  15. rûniştin (li ser qeysekê man, li ser rewşekê man)
    • susup yerime oturamazdım min nikaribû dengê xwe nekira û li cihê xwe rûniştama
  16. tê de bûn
    • evinizde kum oturuyor? kî di xaniyê we de ye?