mihterem

Kurmancî

Rengdêr

Pozîtîv	Komparatîv	Sûperlatîv
mihterem	mihteremtir	herî mihterem (merkezî) tewrî mihterem (rojavayî) mihteremtirîn (soranîzm)

mihterem

1. rêzdar, birêz, hêja, qedirgiran, bi qedir û qîmet
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. birûmet^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Herwiha

• muhterem

Etîmolojî

ji erebî, têkildarî ihtiram

Jê

• mihteremî
• mihretemîtî
• mihteremtî

Werger

• Almanî: ehrlich → de
• Erebî: محترم → ar
• Îngilîzî: honorable → en, honourable → en, respected → en
• Tirkî: saygın → tr, ^?muhterem → tr, ^?saygıdeğer → tr