kopmak

Tirkî

Lêker

kopmak

1. jê bûn
2. qetîn, raqetîn, hilqetîn, bizdîn, qut bûn, qet bûn (di navê de qetbûna tiştekî)

   İp koptu. ― Bend qetiya.

3. jê bûn (ji cihê xwe derketina tiştekî)

   Düğmem koptu. ― Bişkoka min qetiya.

   Cezvenin sapı kopmuş. ― Destiyê cezweyê jê bûye.

4. jê bûn (gava tiştek ji kokê ve ji cihekê jê dibe)

   Savaşta bacağı kopmuş. ― Di şer de çîmê wî jê bûye.

   Fırtınadan dolayı ağacın dalları kopmuş. ― Ji ber bagerê guliyên daran tev jê bûne.

5. (mecazî) çêbûn, qewimîn, rabûn

   Savaş koptu ― Şer çêbû an jî şer rabû.

   Fırtına koptu. ― Firtûne rabû.

6. (mecazî) qedîn (qutbûna têkilî û dan û stendina)
7. (mecazî) qurifîn, şikîn, weşîn (pir êşîna tiştekî)

   Belim koptu. ― Pişta min tê bişikê.

   Soğuktan ötürü parmaklarım nerdeyse kopacaklar. ― Ji ber sermayê hema maye ku tiliyên min ji min de biweşin.