kopmak

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

kopmak

  1. jê bûn
  2. qetîn, raqetîn, hilqetîn, bizdîn, qut bûn, qet bûn (di navê de qetbûna tiştekî)
    • ip koptu bend qetiya
  3. jê bûn (ji cihê xwe derketina tiştekî)
    • düğmem koptu bişkoka min qetiya
    • cezvenin sapı kopmuş destiyê cezweyê jê bûye
  4. jê bûn (gava tiştek ji kokê ve ji cihekê jê dibe)
    • savaşta bacağı kopmuş di şer de çîmê wî jê bûye
    • fırtınadan dolayı ağacın dalları kopmuş ji ber bagerê guliyên daran tev jê bûne
  5. çêbûn, qewimîn, rabûn
    • savaş koptu şer çêbû (an jî şer rabû)
    • fırtına koptu fırtûne rabû (mec)
  6. qedîn (qutbûna têkilî û dan û stendina) (mec)
  7. qurifîn, şikîn, weşîn (pir êşîna tiştekî)
    • belim koptu pişta min tê bişikê (mec)
    • soğuktan ötürü parmaklarım nerdeyse kopacaklar ji ber sermayê hema maye ku tiliyên min ji min de biweşin