heban

 Herwiha binêre: hêban

Kurmancî

Navdêr

heban m

1. Guhartoyeke himban.
   • 2010, Mele Mehmûdê Bazîdî, Cami’eya Riseleyan û Hikayetan Bi Zimanê Kurmancî, çapa 1ê, Stembol: Lîs, →ISBN, rûpel 96:

     Îcarê şivan ji pişta xwe hebanê vediketin û qodke bidertêne

2. turê şivan

Tewandin

Tewandina heban

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	heban	heban
Îzafe	hebana	hebanên
Çemandî	hebanê	hebanan
Nîşandera çem.	wê hebanê	wan hebanan
Bangkirin	hebanê	hebanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	hebanek	hebanin
Îzafe	hebaneke	hebanine
Çemandî	hebanekê	hebaninan

Formeke lêkerê

heban

1. hebûna
   • ~ 1620, Feqiyê Teyran, Dîwan:

     Muhîtê isman im ez
     Xwezî min sed ser hebana
     Sed hizar dev pêve bana

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: هەبان

Formên alternatîv

• hebana

Têkildar

• heba
• hebûya
• hebe
• hebin

Etîmolojî

hebûn - -ûn + -an

Anagram

• baneh

Polonî

Navdêr

heban n

1. ebenos