ferz kirin

 Ji bo navdêrê binêre: ferzkirin

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /fɛɾz kɘˈɾɘn/
• Kîtekirin: ferz ki·rin

Lêker

ferz kirin (gerguhêz)
Rehê dema niha:
RP. Niha
	ez	ferz dikim
	tu	ferz dikî
	ew	ferz dike
	em, hûn, ew	ferz dikin
Fermanî	Yekjimar	ferz bike
	Pirjimar	ferz bikin
Rehê dema borî:
RP. Boriya sade
	min	ferz kir
	te	ferz kir
	wê/wî	ferz kir
	me, we, wan	ferz kir
Formên din: Tewandin:ferz kirin

ferz kirin gerguhêz (lêkera hevedudanî)

1. (Xwedê) emir kirin, ferman kirin
   • Me ferz kir li ser ummeta serfîraz
     Şeb û rûze pencahî wextê nemaz — (~1884, Şêx Evdirehmanê Axtepî, Amadekar: Zeynelabidîn Zinar, Rewdneîm, Yekîtiya Nivîskarên Kurd, Stokholm, sala weşandinê: 1991, r. 345)
   • Xwedê li ser şêx, mela, welî û seydan û li ser hemî rêberên dînê islamê ferz kiriye ko ew spasên xwe ên kûr ji miletê kurdî re pêşkêş bikin da ko Xwidayê gewre ji wan re peyar bit û ji wan razî bit û nîmeta xwe li ser wan zor bikit. — (Hawar, Heke we şikir kir Ez zêde dikim, 1942, Şêx Abid, Amadekar: Firat Cewerî, Weşanên Nûdem, cild 2, hj. 38, sala weşandinê: 1998, r. 913)
2. îcbar kirin, sepandin
   • w' kourr farz l' sar khwa kere, da waciata babé khwa ijra be kete — (1926, Paul Beidar, Grammaire Kurde, Paris, r. 51)

     û kur ferz li ser xwe kiri, da wesîeta babê xwe îcre bikiti

   • Şêrek hebû, hikim li heywanên dora xwe hemiwan dikir û li ser her cisnekî ji wan şîvek an taştêk ferz kiri bû ko jê re bînin. — (Ronahî, Şêr û Kêvroşk, 1942, hj. 6)
   • Ev gavna lı dıji^[sic] peymanên Vêrsay bûn, yên ko pışti şerê cihanê yê yekê lı ser Almanya hatıbûn ferzkırın. — (Dengê Komkar, Roja Rizgariyê, 1985, Gundî, hj. 76)
3. Tiştekî ku neqewimiye wek ku qewimîbe qebûl kirin.
   • Ferz ke ku ji mal re bûme walî
     Çûm, dîse dimîne malî xalî. — (~1884, Şêx Mihemed Can, Amadekar: Zeynelabidîn Zinar, Leyl û Mecnûn, Weşanxaneya Çanda Kurdî, Stockholm, sala weşandinê: 1992, r. 120)
   • Ferz bikin ku Kurdistanê, Cizîre de mirovek heye. Nave wî Mehmo ye. Ev Mehmo, pênc sed pezê wî, jin û zarûyen wî hene. — (Kurdistan, WE’TESÎMÛ BÎ HEBLÎLLAHÎ CEMÎEN WE LA TEFERREQÛ [arşîv], 1899, Ebdurrehman Bedirxan Beg, Amadekar: Mehmet Emîn Bozarslan, Weşanxana Deng, hj. 11, sala weşandinê: 1998, r. 242)

Etîmolojî

Ji ferz +‎ kirin.

Werger

Xwedê emir kirin

• Tirkî: farz kılmak → tr, farz etmek → tr

îcbar kirin

• Îngilîzî: impose → en
• Tirkî: dayatmak → tr

tiştê neqewimî wekî qewimîbe qebûl kirin

• Îngilîzî: suppose → en, assume → en
• Tirkî: sanmak → tr, saymak → tr, var saymak → tr, farz etmek → tr

???

• Almanî: aufzwingen → de, belasten → de, erzwingen → de, für wahr halten → de, setzen → de, unterstellen → de, verpflichten → de, zwingen → de, ^?davon ausgehen → de
• Erebî: ^?اتخذ → ar
• Farisî: واجب کردن → fa, تحمیل کردن → fa
• Îngilîzî: oblige → en, require → en, opine → en
• Tirkî:^?tutmak → tr