ezezî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: e·ze·zî

Navdêr

Tewandina ezezî
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	ezezî	ezezî
Îzafe	ezeziya	ezeziyên
Çemandî	ezeziyê	ezeziyan
Nîşandera çemandî	wê ezeziyê	wan ezeziyan
Bangkirin	ezeziyê	ezeziyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	ezeziyek	ezeziyin
Îzafe	ezeziyeke	ezeziyine
Çemandî	ezeziyekê	ezeziyinan

ezezî m

1. ezperistî, xweperistî, egoîzm,
   pûtekirina bi berjewendiyên şexsî û paşguhkirina yên giştî
   • Mixabin bêtifaqî, berjewendîyên şexsî, ezezî û gellek sedemên din heta îro nehiştine em Kurd bibin destek û bi yek dengî, bi yek ruhî û bi yek armancê biqîrin. — (Nûrî Çelîk: Şerê navxweyî têkçûna Kurda ye, Kurdwebb.com, 11/2007)

Bide ber

• ezîzî

Jê

• ezezî bûn (lêker)
• ezezî kirin (lêker)
• ezezîbûn (navdêr)
• ezezîbûyî (rengdêr)
• ezezîkirin (navdêr)
• ezezîkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji ez + ez +‎ -î.

Werger

• Çekî: sobeckost → cs m
• Farisî: منیت → fa
• Fînî: itsekkyys → fi
• Îngilîzî: selfishness → en, egoism → en
• Portugalî: egoísmo → pt
• Tirkî: bencilik → tr, egoistlik → tr, egoizm → tr