destbelavî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: dest·be·la·vî

Navdêr

destbelavî m

1. rewşa destbelavbûnê
2. belav, zêhakarî, israf, bêsexbêrî^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Jê

• destbelavî bûn (lêker)
• destbelavî kirin (lêker)
• destbelavîbûn (navdêr)
• destbelavîkirin (navdêr)

Etîmolojî

Ji destbelav +‎ -î

Werger

• Îngilîzî: dissipate → en
• Tirkî: batakçılık → tr, müsriflik → tr, savrukluk → tr, savurganlık → tr, israf → tr